Entegrasyon Yolculuğu (Integration Journey)
Profesyonel Frigolive entegrasyonu üç ayrı güven sınırından oluşur: Frigolive Public API, müşterinin backend servisi ve müşterinin web veya mobil arayüzü. Kalıcı istemci kimlik bilgisi (Client Credentials) yalnızca backend katmanında bulunur. Arayüz hiçbir zaman Frigolive istemci gizli anahtarını (Client Secret) bilmez.
Erişim Hazırlanırken
Frigolive veya yetkili müşteri yöneticisi entegrasyon için bir istemci anahtarı (Credential) oluşturur. Bu kayıt hangi gerçek müşteri hesaplarının açıldığını, hangi işlemlerin (Scopes) yapılabildiğini ve gerekiyorsa hangi IP aralıklarından (IP Allow-list) istek kabul edileceğini belirler.
Bu kayıt Frigolive panelinde Ayarlar → API Kimlik Bilgileri ekranından oluşturulur; aynı ekrandan secret döndürülebilir ve kimlik bilgisi iptal edilebilir.
Müşteri yalnızca bir kez gösterilen gizli anahtarı (Client Secret) kendi güvenli kasasına kaydeder. Kaybolan secret tekrar görüntülenmez; yenisi üretilir ve eskisi kontrollü biçimde devreden çıkarılır.
Uygulama Çalışırken
Müşteri backend servisi, servis kimliğiyle (Service Identity) kısa ömürlü erişim jetonu (Access Token) alır ve bunu
bellekte önbellekler (Cache). Önce anahtara açık hesapları öğrenir. Birden fazla
hesap varsa her veri isteğinde hangi hesap için işlem yapıldığını açıkça
başlıkta (X-Frigolive-Account-ID) belirtir.
Frigolive her istekte yalnızca gönderilen hesap kimliğine güvenmez. Hesabın izinli hesap listesinde (Allow-list) bulunduğunu, tokenın gerekli yetki kapsamına (Scope) sahip olduğunu ve kaynağın gerçekten o hesaba (Tenant Ownership) ait olduğunu yeniden doğrular. Bir cihaz kimliğini tahmin etmek erişim sağlamaz.
Kendi Uygulamanız Nasıl Bağlanır? (BFF Pattern)
Müşterinin tarayıcısı kendi oturumuyla müşterinin backend servisine bağlanır. Hangi son kullanıcının hangi cihazı görebileceği müşterinin kendi yetkilendirme katmanında belirlenir. Backend gerekli Frigolive verisini sunucudan sunucuya (Server-to-Server) alır ve kendi ürün diline dönüştürür.
Public API v1; hesap, konum, taşıyıcı, alıcı, alarm şablonu, sevkiyat şablonu, cihaz, telemetri, bakım geçmişi, sevkiyat, alarm, rapor ve kullanıcı kaynaklarını kapsar. Her entegrasyona bu kaynakların tamamı otomatik verilmez. Frigolive, yalnızca sözleşmeye ve kullanım amacına uygun hesapları ve yetki kapsamlarını (Scopes) açar. API Referansı, alınan erişim jetonunun yetkisi bulunmayan işlemleri bağlantı sonrasında gizler.
Müşteri; cihaz etiketini ve müşteri tarafından yönetilebilen ölçüm/alarm ayarlarını değiştirebilir, sevkiyat ve yardımcı kayıtları yönetebilir. IMEI, SIM, firmware, cihaz sahipliği, üretim testleri ve platform yönetimi Public API sözleşmesinin dışındadır.
Üretime Geçmeden Önce Kontrol Listesi
- Geliştirme ve üretim için ayrı istemci anahtarları (Credentials) kullanın.
- Gizli anahtarları (Client Secret) uygulama loglarından temizleyin.
- Token yenileme işlemini arka planda tekilleştirin.
- Hız sınırı (Rate Limit) yanıtlarındaki bekleme sürelerine uyun.
- Müşteri izolasyonu (Tenant Isolation) testlerini CI sürecine ekleyin.
POSTile kayıt oluşturan işlemlerde benzersiz birIdempotency-Keygönderin.- Uygulama kullanıcısının kimliğini
X-Frigolive-End-User-IDile audit kaydına bağlayın.
Kod örnekleri, kesin parametreler, beş backend dili ve canlı deneme alanı API Referansı içindedir.