Kavramsal Rehber
Önce güven sınırlarını anlayın.
Bu bölüm kod içermez. Frigolive, müşterinin backend servisi ve white-label arayüz arasındaki veri akışını; servis kimliğini (service identity), hesap izolasyonunu (tenant isolation), hata davranışını ve üretim sorumluluklarını açıklar.
Entegrasyonun kısa hikâyesi
İstemci kimlik bilgisi (client credentials) yalnızca seçilmiş hesapları ve açıkça verilmiş yetki kapsamlarını (scope) taşır; gizli anahtar (client secret) tek bir kez gösterilir.
Kalıcı gizli anahtar, kısa ömürlü erişim jetonuyla (access token) değiştirilir ve hiçbir zaman tarayıcıya ya da mobil uygulamaya gönderilmez.
Her istek yetki kapsamı (scope), izinli hesap listesi (allow-list) ve kaynağın gerçek müşteri sahipliği (tenant ownership) üzerinden yeniden doğrulanır.
Müşteri kendi kullanıcılarını ve ekranlarını yönetir; Frigolive yalnızca dar, sürümlenmiş veri sözleşmesini sağlar.
Dokümantasyon ile API referansı arasındaki fark
Bu bölüm kararları ve davranışları anlatır. Burada istek kodu, JSON gövdesi veya kopyalanabilir örnek bulunmaz. Kesin URL’ler, parametreler, beş backend dili, canlı deneme alanı ve ayrıntılı yanıt sözleşmeleri yalnızca API Referansı içinde yer alır.
API referansı tüm sözleşmeli müşteri endpoint’lerini gösterir. Erişim görünürlüğe değil; kısa ömürlü erişim jetonuna (access token), yetki kapsamına (scope), izinli hesap listesine ve müşteri izolasyonuna (tenant isolation) dayanır.
Okuma sırası
Önce Entegrasyon Yolculuğu, ardından Servis Kimliği ve Token ve Scope ve İzolasyon bölümlerini okuyun. Arayüz geliştiriyorsanız Web, Mobil ve BFF, olay tabanlı bir backend planlıyorsanız Olaylar ve Webhook’lar ile devam edin. Üretime çıkmadan önce Hatalar ve Dayanıklılık bölümünü okuyun.